حواستان به آدمهاى آرامِ زندگيتان باشد!آدمهايى كه از صبح تا شبهزار بار خودخورى ميكنند كهمبادا با يك حال و احوال پرسىِ ساده،مزاحمِ كارتان شوند!آدمهايى كه وقتى تنهاترين هستيد،فرقِ بينِ "ترك كردن" و "درك كردن" را تشخيص ميدهندآدمهايى كه "دمِ دستى" نيستند،كه يك روز با شما،يك روز با دوستِ شما،و يك روز با دهها نفر مثلِ شما باشند!آدم هايى كه شما را براى پرُ كردن جاى ِخالى نمى خواهندبيشترين انتظارشان ،چند دقيقه وقت ِخاليستكه برايشان كنار بگذارى،تا كنارت بنشينند و ياد آورى كنند يك نفر هست كه به بودنت نياز دارد...قدر آدم هاى آرامِ زندگيتان را بدانيدقبل از آنكه ناگهانى رفتنشان، شما را به آشوبى هميشگى بكشاند! ♥ پنجشنبه بیست و چهارم آذر ۱۴۰۱ ساعت 21:45 توسط عاشق:

کاش میشد کادوهایی که توی زندگی بدست میاریم و ارزش زیادی برامون دارند را قاب کرد و مثل یک اثر تاریخی ازش استفاده کرد تا بدونی کجا بودی و الان کجایی

زندگی فقط افسوس خاطره هاست

متن جالبیه:وقتی میمیریم ما را به اسم صدا نمیکنند و درباره ما میگویند: جسد کجاست ؟و بعد از غسل دادن میگویند :جنازه کجاست ؟وبعد از خاک سپاری میگویند: قبر میت کجاست ؟همه لقب ها و پست هایی که در دنیا داشتیم بعد از مرگ فراموش میشهمدیر ، مهندس ، مسؤول ، دکتر، بازرس...پس فروتن و متواضع باشیم...نه مغرور و متکبر...پس به چی مینازید؟؟؟؟؟!!!!!!!عارفی گفت : آنچه ازسر گذشت ؛ شد سرگذشت!!!حیف بی دقت گذشت؛ اما گذشت!!! تاکه خواستیم یک «دوروزی» فکرکنیم!!!!!!! بردرخانه نوشتند؛ درگذشت...ufeffپس تا هستیم با هم خوب و مهربون باشیم!